Ścieki odpływają poprzez rury kanalizacyjne do pierwszej komory zbiornika (osadnika wstępnego).
W osadniku wstępnym zachodzą podstawowe procesy mechanicznego oddzielania:
Z osadnika wstępnego ścieki przepływają do komory natleniania (bioreaktora).
Procesy oczyszczania w oczyszczalni sedyment BIO
W bioreaktorze następuje intensywnie napowietrzanie ścieków za pomocą dyfuzora dennego, do którego wprowadzane jest powietrze z dmuchawy membranowej. Natlenianie ścieków odbywa się w cyklach. W procesie napowietrzania powstaje kłaczkowata zawiesina zwana osadem czynnym. Są to kolonie mikroorganizmów, które dzięki tlenowi rozkładaja związki organiczne występujące w ściekach. Z bioreaktora wymieszany ściek z osadem czynnym przepływa do osadnika wtórnego. W osadniku wtórnym ścieki oczyszczone zostają odseparowane od osadu czynnego i odprowadzone do odbiornika. Wydzielony osad wtórny za pomoca mamutowej pompy powietrznej jest recyrkulowany częściowo do komory napowietrzania, a nadmiar osadu odprowadzany do osadnika wstępnego.
Pracą urządzeń powietrznych steruje analogowy wyłącznik czasowy, który załącza urządzenia w cyklach.
Oczyszczoną biologicznie ciecz można odprowadzić do: rzeki, rowu melioracyjnego, zbiornika retencyjnego, systemu rozsączania w gruncie.
Ścieki surowe z domu dopływają rurą PCV do osadnika gnilnego. W osadniku zachodzą główne procesy odzielania mechanicznego.
W pierwszej komorze wytrącone zostają największe zanieczyszczenia – odbywa się to w procesie sedymentacji oraz flotacji.
Na dnie komory tworzy się osad, a na powierzchni ścieków warstwa kożucha. W drugiej komorze ścieki wstępnie sklarowane, głównie pozbawiane są drobnej zawiesiny, przelewają się do ostatniej, trzeciej komory górnym przelewem. W trzeciej komorze zachodzi wyciszenie i końcowe klarowanie ścieków. Klarowna ciecz następnie odpływa za pomocą specjalnego separatora przelewowego na system rozsączający.
Sprawność działania osadnika gnilnego ma duże znaczenie dla żywotności systemu rozsączania. Dlatego w naszych systemach stosujemy osadniki trzykomorowe, które gwarantują maksymalne doczyszczenie mechaniczne ścieków.
Schemat „Proces klarowania w osadniku gnilnym trzykomorowym”
Po osadniku gnilnym można zastosować następujące urządzenia rozsączajace: drenaż rozsączający, tunele filtracyjne, studnie chłonne lub układy mieszane.
System rozsączajacy ma do spełnienia dwa podstawowe zadania: doczyścić ściek po osadniku gnilnym i wprowadzić ciecz do gruntu.
Główny proces rozkładu odbywa się w warstwach gruntu pod systemem rozsączania. W drenażach i studniach chłonnych, które wymagają stosowania kamienia, utylizacja zachodzi w skutek wytworzonej błony biologicznej na powierzchni kamieni. Błona tworzy siedlisko mikroorganizmów rozkładających zanieczyszczenia w ściekach. W tunelach filtracyjnych błona biologiczna wytwarza się na dnie tunelu w postaci maty, przez którą przepływają ścieki.
Przydomowe oczyszczalnie ścieków
